Nieuwsbrief 8
De slakkenkraag
Je hebt ze de afgelopen weken vast al gespot op de tuinen, felgroene plastic ringen met een omgekrulde rand die glinsteren in de zon. De slakkenkraag is bezig aan een enorme opmars. Voor een zacht prijsje bestel je ze tegenwoordig per dozijn op de bekende Chinese webshops. Maar tussen de verhalen over mislukte oogsten en de eeuwige strijd tegen de slijmbrigade door, rijst natuurlijk de belangrijkste vraag: Werken die dingen nou écht, of is het zonde van het geld?
Om die vraag te beantwoorden, moeten we eerst kijken naar hoe zo’n kraag ontworpen is. Het principe is puur mechanisch en eigenlijk heel slim. Een slak kruipt verticaal omhoog tegen de gladde wand van de ring. Zodra hij bij de bovenkant komt, stuit hij op een scherpe, naar beneden gebogen rand. Een slak kan prima klimmen, maar deze specifieke hoek dwingt hem om ‘ondersteboven’ te manoeuvreren zonder dat zijn lichaam ergens grip op heeft. Het resultaat? De slak verliest zijn houvast, valt terug op de grond en druipt af. Geen gif, geen gedoe, puur een onneembare vesting voor je jonge pompoen-, sla- of courgetteplantjes.
De slakkenkraag werkt fantastisch en is een absolute aanrader voor wie jonge aanplant gifvrij wil beschermen. Het is echter geen blind wondermiddel, want een succesvol resultaat valt of staat met de juiste nazorg. Zo moet je de kraag altijd twee tot drie centimeter diep ingraven zodat slakken er niet onderdoor kruipen, en is het vooraf cruciaal om de grond binnen de ring grondig te controleren op achtergebleven eitjes of opgesloten slakken. Daarnaast moet je voorkomen dat groeiende bladeren over de rand gaan hangen en de grond raken, omdat dit een perfecte brug vormt waar de slakken alsnog via omhoog klimmen. Wie deze wekelijkse controle meeneemt tijdens het rondje over de tuin, geeft zijn gewassen deze zomer een eerlijke kans.
Geen weggeefhoek bij het mededelingenbord
Het is een sympathiek gebaar: tuinspullen die nog een ronde mee kunnen bij het mededelingenbord leggen om er een ander blij mee te maken. Toch willen we dringend vragen om dit niet meer te doen aan het begin van ons complex in Goutum. Het mededelingenbord is geen weggeefhoek en het zorgt voor een rommelig aanzicht. Bovendien waaien de spullen nu nog te vaak het achtergelegen slootje in, wat zorgt voor zwerfvuil in de natuur.
Een betere en schonere optie is om overtollige spullen aan te bieden in de WhatsApp-groep. Geïnteresseerden kunnen de spullen dan direct na een kort berichtje bij jouw eigen tuin ophalen. Zo bereik je gericht je buren, blijven de spullen droog en houden we samen het complex netjes.
Plantjes ruildag
Na maanden van zorgvuldige voorbereiding was het onlangs eindelijk zover, onze activiteitencommissie opende de deuren voor de jaarlijkse plantenruildag. En wat was het een geslaagde dag voor alle leden van onze vereniging!
Al bij aankomst zat de sfeer er direct goed in. Wendy had speciaal voor de gelegenheid een prachtige vlag gemaakt, waardoor ons verenigingslogo de hele dag trots in de wind wapperde. Onder het genot van een warme kop koffie ontstond er al snel een gezellig samenzijn. Er werd niet alleen volop geruild met jonge plantjes en stekjes, maar er werden tussen de tafels door ook massaal handige tuintips en ervaringen uitgewisseld.
Een dikke dankjewel is dan ook op zijn plaats voor Patrick, Jens, Monica, Wendy én natuurlijk alle enthousiaste bezoekers.
Jan Keyzer Pad
Wie de afgelopen dagen ons complex in Goutum heeft betreden, zal het vast al zijn opgevallen. Het vertrouwde asfaltpad heeft officieel een eigen naam gekregen, het Jan Keyzer pad!
Op de door Jan zelf uitgekozen locatie is onlangs een prachtig straatnaambord onthuld. Van links naar rechts staken Richard, Jeroen en Niels de handen uit de mouwen om het bord vakkundig te plaatsen. Een prachtig en welverdiend eerbetoon aan onze oud-voorzitter.
WC en Hygiëne
Zoals velen zullen weten, huren we voor ons complex in Goutum een toilet via de firma Dixi. Helaas moeten we constateren dat de leverancier de wc de afgelopen tijd niet volgens de gemaakte afspraken heeft gereinigd. Na eerdere klachten in de appgroep was de situatie onlangs zó nijpend, dat onze voorzitter Jeroen zich genoodzaakt zag om zelf de bezem en de schoonmaakspullen te pakken om de boel weer bruikbaar te maken.
Na deze grondige controle en de aard van de vervuiling, heeft het bestuur echter sterke vermoedens dat dit niet alleen achterstallig onderhoud is, maar dat er sprake is van vandalisme. Dit vinden wij onacceptabel. We willen een schoon en hygiënisch complex voor al onze leden en dit gedrag verpest het voor de hele vereniging.
Het bestuur beraadt zich op dit moment over passende maatregelen om herhaling te voorkomen. Een van de opties die nu serieus wordt overwogen, is om het toilet te voorzien van een slot, waarbij de sleutel op een geheime locatie op het complex wordt beheerd. We hopen dat dit niet nodig zal zijn en doen dan ook een dringend beroep op iedereen om samen een oogje in het zeil te houden..
Onlangs stond ons lid Marrigt in de schijnwerpers met een mooi interview in de krant. Naar aanleiding daarvan hadden we een prachtig gesprek over hoe zij onze volkstuin ervaart. Haar mooie en openhartige woorden delen we graag met de rest van de vereniging, omdat ze precies raken waar wij als vereniging voor staan, een plek waar gerespecteerd wordt dat iedereen tuiniert op zijn eigen manier, en waar gelijkheid hoog in het vaandel staat. Want het belangrijkste is dat iedereen zich hier thuis, veilig en welkom voelt.
“Ik geef vaak in mijn werk de volkstuinen als voorbeeld waar juist al die diversiteiten aanwezig zijn,” vertelt Marrigt. “De tuinders op ons complex zijn een diverse groep mensen met verschillende culturele achtergronden. We tuinieren allemaal op onze eigen manier maar leren ook van elkaar, wisselen kennis, zaadjes en planten met elkaar uit.”
Toch was dat thuisgevoel er voor haar niet vanaf dag één, iets wat voor veel (nieuwe) tuinders herkenbaar zal zijn. “In het begin was dat nog niet zo. Dat had meer te maken met het feit dat ik weinig kennis had van volkstuinen en ik de druk van de omgeving ervoer, omdat alles er om me heen zo mooi en strak bij stond.”
Inmiddels is de tuin voor haar uitgegroeid tot een van de veiligste plekken van Leeuwarden en geniet ze volop van de dynamiek op het complex. “Onze nieuwe buren zijn voor mij een extra fijne aanvulling, met Maureens Indische roots. De verhalen zitten niet alleen in ons als mens, maar ook in het voedsel dat we verbouwen. Dus ja, ik ben heel erg blij met onze diverse groep mensen in de tuin.”
Als vereniging kunnen we dit alleen maar onderstrepen. Juist de mix van verschillende mensen, achtergronden en tuinierstijlen maakt ons complex tot de unieke, levendige en warme plek die het is. Een plek van en voor ons allemaal!
Haar verhaal is ook te lezen op haar Instagram account